DZIĘKI WŁASNOŚCI

Dzięki tej własności możliwe stało się zadzi­wiająco szybkie opanowanie terenów lądowych i antro- pogenetyczne zmiany środowiska, będące rezultatem nieprzerwanie wzrastającego tempa przyrostu popula­cji i powiększania się zasięgu miejskich i podmiejskich habitatów. Wskazuje on dalej, że w szeregu dziedzin, związanych ze zdrowiem psychicznym i edukacją, ce­chy, które są wynikiem przystosowania się do dawniej­szych sposobów życia, mogą być nieprzydatne w sta­wianiu czoła produktom kulturowego „sukcesu”. Cha­rakterystyczne własności człowieka wydają się jednak­że leżeć na jeszcze głębszym poziomie i aby czegoś się z nich dowiedzieć, sięgnąć musimy po budzące wątpli­wości dyscypliny, których celem jest badanie dynamiki umysłu ludzkiego. Uważam, że językowa zdolność człowieka do ozna­czania przedmiotów i zachodzących między nimi relacji przy użyciu kodu werbalnego, złożonego z rzeczowni­ków i czasowników, wywarła na psychikę człowieka wpływ, który wzniósł go na nowy poziom złożoności psychospołecznej. Wpływ ten sięga tak daleko, że mimo powinowactw rozwojowych łączących ów poziom z po­ziomem zwierząt jakiekolwiek porównanie będzie mia­ło niewielką wartość, póki nie zostanie w wystarczają­cym stopniu zbadana odmienność zajmowanej przez człowieka pozycji. Wpływ zdolności posługiwania się językiem na psychikę ludzką można przedstawić w na­stępujących punktach: Gramatyka języka dzieli na ogół przestrzeń i czas zgodnie z wymiarem tu—tam oraz z czasem przeszłym, teraźniejszym i przyszłym. Ashley Montagu twierdzi, że językowa konceptualizacja czasu i przestrzeni ma klu­czowe znaczenie dla rozwoju kontroli nad wydarzenia­mi . Jasne jest, że dla człowieka—myśliwego zwięk­szenie możliwości określania czasu i precyzyjne posłu­giwanie się symbolami miało ogromne znaczenie adap­tacyjne.

You can leave a response, or trackback from your own site.

Leave a Reply