KOD WERBALNY

W ten sam sposób, w jaki kod werbalny jest podsta­wą stosunku osobnika do samego siebie i w konsek­wencji tożsamości jednostkowej, na poziomie społecz­nym i kulturowym kodeksy prawno-polityczne i religij­no-moralne regulują strukturę społeczną i systemy wartości określające świat, w którym tożsamość ta roz­wija się i do którego należy. Całość systemu jest często zamkniętym obwodem, w którym postacie o najwyż­szym autorytecie — „bogowie”, sankcjonujący zarów­no organizację społeczną, jak i zachowanie się jedno­stek, są zbiorowo akceptowanymi i tworzonymi na dro­dze projekcji gwarantami dziecięcego bezpieczeństwa emocjonalnego. Nawet w świecie współczesnej nauki nasz światopogląd pozostaje w istocie swojej paradyg- matyczny — jest takim poglądem na wszechświat, któ­ry wydaje się uzasadniony z punktu widzenia myśli naukowej danego okresu . Nawiązując do Poincarego pogląd taki może być zaledwie jeszcze jedną spośród wielu możliwych geometrii istnienia.Stworzone przez nas wizerunki kobiet i mężczyzn są z reguły problematyczne i źle skonstruowane. Opraco­wany przez Hulla i Skinnera model białego szczura, „gęsie” koncepcje Lorenza czy proponowane przez Morrisa erotyczne historyjki o małpach przynoszą szkodę właśnie dlatego, że pomijają złożoność specy­ficznej dla człowieka, osobistej, psychospołecznej egzy­stencji .Na zarzut ten jednakże w równym stopniu zasługu­je większość nauk behawioralnych.

You can leave a response, or trackback from your own site.

Leave a Reply