ODMIENNE PŁASZCZYZNY

Konwergencja organizacji spo­łecznych jest tu związana, jak się wydaje, z uwarunko­waniami ekologicznymi, a nie z naziemnym lub nadrzew­nym trybem życia.W przypadku porównania pomiędzy pawianem dże- lada a pawianem płaszczowym podobieństwa ekolo­giczne są uderzające — oba gatunki żyją na terenach, które w pewnych porach roku nawiedzane są przez su­szę, choć żyjący na terenie pustynnym pawian płasz­czowy nigdy nie ma do czynienia z długą porą deszczo­wą i towarzyszącą jej bujną roślinnością, występujący­mi w klimacie, w którym żyje górska dżelada.Różnice pomiędzy tymi dwoma gatunkami są nastę­pujące:W przypadku dżelady samce nie pełniące funkcji reproduktywnych występują w zwartych grupach, a w przypadku pawiana płaszczowego tworzą stosunkowo nieustrukturalizowaną, peryferyczną część jednostek reproduktywnych.Stada pawianów dżelada rozdzielają się na pod­stawowe jednostki społeczne, zwłaszcza w warunkach ograniczonej ilości żywności. W sezonie suszy wielkość stad jest więc mniejsza; zwiększa się za to ich liczba. Pawiany płaszczowe natomiast poruszają się w bar­dziej zwartych grupach, rozdzielających się wprawdzie podczas żerowania, ale codziennie łączących się z po­wrotem ze sobą. Osobniki należące do jednostki reproduktywnej pawianów dżelada mogą w trakcie żerowania rozprze­strzeniać się na stosunkowo dużym terenie (w promie­niu mniej więcej 180 metrów) i, mimo że młode samce-reproduktorzy są dominującymi przywódcami, samce w sile wieku stanowią na ogół peryferyczną część jed­nostki, utrzymywanej w całości dzięki więzom pomię­dzy samicami. Odmiennie jest u pawianów płaszczo­wych, gdzie despotyczne samce nie pozwalają samicom oddalać się od nich zbyt daleko.

You can leave a response, or trackback from your own site.

Leave a Reply