PODEJŚCIE DO SYSTEMU WARTOŚCI

Do systemu organizacji społecznej podejść można w trojaki sposób: z perspektywy rozkładu przestrzen­nego osobników, z perspektywy dynamicznej współza­leżności pomiędzy osobnikami biorącymi udział w wy­mianie międzypokoleniowej i wreszcie — z perspekty­wy procesów komunikacji, które wpływają zarówno na rozmieszczenie osobników, jak i ich interakcje. Zarów­no strukturę społeczną, jak i zachowanie się między- osobnicze analizować można odnosząc je do podstawo­wych strategii przetrwania osobników związanych z reprodukcją, wychowywaniem młodych, obroną przed drapieżnikami i z wykorzystywaniem zasobów. Korela­cje pomiędzy strukturą społeczną a czynnikami ekolo­gicznymi wskazują, że ewolucji podlegają całe kom­pleksy lub poziomy zachowań stanowiących adaptację do określonych habitatów. Wyniki badań wewnątrzgatunkowej zmienności organizacji społecznych oraz dynamiki utrzymującej spoistość grupy i powodującej zachodzące w niej zmia­ny wykazują, że organizacje te reagują na bezpośrednie wpływy środowiska ekologicznego, na nabyte, przeka­zywane w tradycji zachowania i na wyniki doboru wro­dzonych wzorów interakcji. Wymienione typy zmian przebiegają w odmiennym tempie. Społeczny dobór cech temperamentalnych występuje w samej organiza­cji społecznej, stanowiąc bezpośrednią reakcję na śro­dowisko i wzory społeczne. Genetyczne podstawy tem­peramentu wyznaczają progi reakcji behawioralnych, które mogą z kolei ograniczać zakres możliwości przy­stosowywania się struktury społecznej do zmieniające­go się środowiska.

You can leave a response, or trackback from your own site.

Leave a Reply