POZORNE PODOBIEŃSTWA

Przyłączenie się młodego samca pawiana płasz­czowego do jednostki reproduktywnej nie oznacza wy­tworzenia związku seksualnego pomiędzy nim a młody­mi samicami w tej jednostce, tak jak to ma miejsce u pawianów dżelada; związane jest to ze zjawiskami opi­sanymi w poprzednim punkcie. Samiec pawiana płasz­czowego przyjmuje rolę opiekuńczą, rodzicielską, w stosunku do bardzo młodych, niedojrzałych seksualnie samic. Tak więc we wczesnych stadiach formowania się jednostki reproduktywnej samce dżelady wchodzą w związki seksualne, natomiast u pawianów płaszczo­wych nie ma to miejsca.Dunbar wykazuje, że te kontrastujące cechy zwią­zane są z bardziej subtelnymi różnicami w stosunkach międzyosobniczych, które ujawniają się przy porówny­waniu wyników analizy socjometrycznejStaje się jasne, że pozorne podobieństwo struktur społecznych jest wynikiem rozpatrywania systemu przede wszystkim w kategoriach przestrzennego roz­kładu populacji i że podejście takie pomija ważne róż­nice behawioralne występujące w sposobach tworzenia się związków pomiędzy zwierzętami. Jeżeli chce się zrozumieć społeczności dżelady, pawiana płaszczowego i patasa (huzara zwykłego), odpowiedzi szukać należy oczywiście w wyjaśnieniu samego procesu społecznego. Muszą tu grać rolę istotne różnice cech wrodzonych, stanowiących podstawę osobniczego temperamentu. Tak na przykład brak tolerancji samca pawiana płasz­czowego na oddalanie się od niego samic zależeć może od odmiennego niż u dżelady progu wrażliwości, wyz­walającego reakcję.

You can leave a response, or trackback from your own site.

Leave a Reply