REALIZOWANIE CELÓW

W ostatnich pracach Hans Kummer  zaczął zajmo­wać się prawami, które rządzą interakcjami w diadach i zmiąnami pozycji społecznej. W populacji pozostają­cych w niewoli pawianów dżelada samce tak operują strategiami społecznymi, by maksymalizować możli­wość zgodnego współżycia, zarówno jeśli chodzi o wy­stępujące pomiędzy nimi antagonizmy, jak i uzyskiwa­nie dostępu do samic. Samice natomiast nastawione są na maksymalizację dostępu do wybranych samców. Re­alizując cele tych strategii, osobniki obu płci ingerują w ustalone relacje w diadach. Powstaje z tego niezmier­nie skomplikowany proces rywalizacji, którego wyni­kiem są względne zwycięstwa i porażki graczy. Na przebieg tego procesu wpływ mają takie własności gra­czy, jak wielkość, wiek, umiejętność życia społecznego i „pewność siebie”. Jego elementem jest zarówno wyka­zywana przez osobniki zdominowane umiejętność two­rzenia sojuszy, jak i ubieganie się przez dominantów o dobre stosunki z niechętnie do nich nastawionymi o- sobnikami, stojącymi niżej w hierarchii. (…) Specyficzne wzory rozproszenia populacji i mecha­nizmy łączenia się w pary wykazują często ‚wysoką współzależność, tworząc skomplikowany zestaw włas­ności, wyraźnie związany ze sposobem życia podykto­wanym przede wszystkim przez organizację zdobywa­nia pokarmu. U ptaków tkaczy na przykład gatunki le­śne są zwykle owadożerne, polują w pojedynkę i są te­rytorialne, podczas gdy ptaki żyjące na sawannach ży­wią się nasionami, łączą w stada i tworzą kolonie.

You can leave a response, or trackback from your own site.

Leave a Reply