STADIUM ROZWOJU

Staje się teraz jasne, że rozpatrując ewolucję społecz­ną nie możemy obejść się bez pojęcia stadiów rozwoju. W każdym stadium zachodzi systemowa interakcja po­między zestawami czynników, które dostarczają infor­macji z różnych poziomów organizacji. U ptaków i niż­szych ssaków są to przede wszystkim poziomy: środo­wiskowy, filogenetyczny i poziom zachowań wrodzo­nych.W rozwiniętych społeczeństwach ssaków, takich jak społeczeństwa wielu naczelnych, w grę zaczyna wcho­dzić nowy poziom — poziom uwarunkowanego trady­cją zachowania się, związany z umiejętnościami spo­łecznymi, dostosowanymi przede wszystkim do walki o zwycięstwo w międzypokoleniowym współzawodnic­twie. U człowieka, w wyniku oddziaływania języka i wykształcenia, poziom ten rozwija się w systemy war­tości i legitymizacji. Jednakże granice pomiędzy wy­dzielonymi poziomami są często niejasne, a ich współ­oddziaływanie bez wątpienia skomplikowane. Clifford Jolly, odwołując się do analogii z pawianem dżelada i przyjmując organizację społeczną tego gatun­ku jako pierwsze stadium rozwoju, wywodzi z niego — drogą starannej analizy historii paleoekologicznej, ana­logii morfologicznych i współczesnych badań nad spo­łeczeństwami pawianów i szymapansów — praludzkie społeczeństwo łowieckie. Jego praca pokazuje, że możliwe jest przedstawienie wiarygodnej i spójnej in­terpretacji przypuszczalnego pochodzenia ludzkiej or­ganizacji społecznej i wyłonienia się kultury z elemen­tów pierwotnych.

You can leave a response, or trackback from your own site.

Leave a Reply