SZEROKA PERSPEKTYWA

Tak więc, jeśli przyjmujemy szeroką perspektywę i przeprowadzamy analizę korelacji pomiędzy organi­zacjami społecznymi a charakterem środowiska, napo­tykamy z reguły wyraźne związki. Różnorodność orga­nizacji społecznych ptaków i ssaków na przykład nie jest nieskończona i ogólne opisy wiążące jej zakres z wpływem czynników ekologicznych dostarczyły waż­nych wskazówek co do sposobu, w jaki formy społeczne mogły rozwijać się i rozprzestrzeniać w różnorakich warunkach środowiskowych. Odnosi się to także do ga­tunków zwierząt blisko spokrewnionych z nami. I tak, ostatnie badania nad orangutanem i szympansem wy­kazały, w jaki sposób odmienność zachowania się zwie­rząt tych gatunków związana jest z kontrastującymi cechami środowisk, w których zdobywają pokarm.Dokonując przeglądu systemów społecznych ssaków, odniosłem wrażenie, że — ogólnie rzecz biorąc — naj­mniej zmiennym aspektem organizacji społecznych są praktyki związane z reprodukcją i wychowywaniem potomstwa. Strategie społeczne związane ze zdobywa­niem pokarmu wydawały się z kolei bardziej elastycz­ne, jako że podlegają bezpośredniemu, modyfikującemu wpływowi środowiska. Na wykorzystywanie zasobów żywności wpływa nie tylko ich ilość i skupienie, ale też zagęszczenie, liczba i ruchliwość zdobywających po­karm zwierząt. Gartlan i Struhsaker sugerują na przy­kład, że wielogatunkowe skupiska koczkodanów w tro­pikalnych lasach Afryki Zachodniej występują wtedy, gdy ilość żywności przekracza zapotrzebowanie na nią, a w porach roku, w których warunki żywnościowe są gorsze, poszczególne gatunki wydzielają na zamieszki­wanym obszarze bardziej wyraźne żerowiska i nie łączą się między sobą .

You can leave a response, or trackback from your own site.

Leave a Reply