ZMIANY GENETYCZNE

Zakres, w jakim utrzymują się zmiany genetyczne, stanie się wówczas funkcją stopnia genetycznej wymiany pomiędzy dema­mi, jak również funkcją wartości, jaką mają dla prze­trwania zwierzęcia cechy zachowania się wytworzone w różnych tradycjach społecznych. Prace Kummera do­tyczące wprowadzania pawiana oliwkowego (Papio anubis) do grup pawiana płaszczowego (Papio hamadryas) wskazują na rodzaje progów zachowania się i nie­spójności w interakcjach, które mogą odgrywać tu isto­tną rolę. Znów stajemy przed problemem „natura czy wycho­wanie” — i to w jego szczególnie złożonej postaci. Wy­daje się, że bez dokładnych badań eksperymentalnych poświęconych dziedziczeniu i genetyce możemy tylko zgadywać, w jakim zakresie filogenetycznie rozbieżne cechy biorą udział w wyznaczaniu tak złożonych sek­wencji interakcji. To, że wpływ mają, wydaje się pew­ne, ale zakres, w którym wyznaczają tworzenie wzorów zachowania się, nie da się ustalić na podstawie dostęp­nych danych pochodzących z obserwacji sytuacji natu­ralnych. (…) Powoduje to, że jakakolwiek decyzja doty­cząca ewolucyjnej homologii bądź analogii danego wzoru interakcji staje się niezwykle trudna. Postępo­wanie tych, którzy utrzymują, że rzecz ma się inaczej — niewłaściwie stosując kanon Lloyda Morgana oraz opierając teorię na niesprawdzonych intuicjach — wy­daje mi się kompletnie nieodpowiedzialne. (…)

You can leave a response, or trackback from your own site.

Leave a Reply